اخلاص در دعا

اخلاص در دعا به خاطر تفاوت درک و شناخت افراد مراتبى دارد. بعضى در این مقام هستند که انگیزه را از دعا خواندن از مقاصد مادى و دنیوی پاک کنند و با توجه به ثواب و عقاب اعمال و به قصد رسیدن به حور و غلامان و قصرهاى آخرت و ترس از عذاب دوزخ دعا می‌خوانند و به همین علت در کتابهاى دعا جستجو می‌کنند و هر دعایى که ثواب اخروی بیشترى داشت انتخاب می‌کنند.

و برخى پا را فراتر نهاده و بدون طمع رفتن به بهشت و یا ترس از آتش جهنم، بلکه فقط جهت برقرارى ارتباط با معبود و انس با حضرتش دعا می‌خوانند که این گروه از احرار و آزادگانند.

«قل انّ صلاتى و نسکى و محیاى و مماتى لله رب العالمین»؛

 بگو اى پیامبر همانا نماز و طاعات و کلیة اعمال من و زندگى و مرگ من همه براى خداست، که پروردگار جهانیان است.

حضرت امیر المؤمنین على علیه السّلام عبادتهاى مردم را به سه دسته تقسیم می‌فرمودند:

انّ قوماً عبدوا الله رغبةً فتلک عبادة التجار:

گروهی خداوند را به امید بهشت عبادت کردند که آن عبادت بازرگانان است.

انّ قوماً عبدوا الله رهبةً فتلک عبادة العبید:

و گروهى خداوند را از ترس جهنم عبادت کردند که آن عبادت بردگان است.

انّ قوماً عبدوا الله شکراً عبادة الاحرار و گروهى خداوند را عبادت کردند از روی شکر و سپاس که آن عبادت آزادگان است.

قصه همه وصل حور و خلد برین است غایت مقصود ما نه آن و نه این است

 

/ 0 نظر / 28 بازدید