ادبی

یارب چو برآرنده حاجات توئی                                                                                  هم قاضی و کافی مهمات توئی

من سر دل خویش به تو کی گویم                                                                               چون عالم اسرار خفیات توئی

*******************

گفتم که چه خالیست بدین شیرینی                                                                    گفتا  تو تسلیم  و  رضا  و  مسکینی

       در آینه   جمال   ما   خالی     نیست                                                                      تو مردم چشم خود در آن می بینی

*********************

گویند که  فردوس  برین  خواهد  بود                                                       آنجا می ناب و حور عین خواهد بود

پس ما می و معشوق به کف میداریم                                     چون  عاقبت  کار  همین خواهد بود