کوشش در انجام خدمت

آن گاه که حاجت های مردم رحمت و نعمت الهی انگاشته شود از کوشش در برآورده کردن آنها نباید ملول شد و تنبلی کرد. حضرت امام حسین (ع) می فرماید: ان حوائج الناس الیکم من نعم الله علیکم فلاتملوا النعم.» بحار الانوار همانا نیازهای مردم که به شما ارائه می شود از نعمت های خدا بر شما است. پس از این نعمت ها ملول نشوید.» خسته شدن از رفع نیاز مردم و ابراز و اظهار آن چه بسا این نعمت بزرگ را از فرد به سوی دیگری بگرداند و این لطف الهی را نصیب دیگری کند. امام حسین (ع) می فرماید: « اعلموا ان حوائج الناس الیکم من نعم الله علیکم فلا تملوا النعم فتتحول الی غیرکم.» بحارالانوار « بدانید که همانا نیازهای مردم که به شما عرضه می شود ازنعمت های خدا بر شما است، پس از این نعمت ها خسته نشوید که به سوی دیگران خواهد گردید» اولیای خدا در راه برآورده کردن حاجت های اهل ایمان و خدمتگزاری به ایشان شیوه های گوناگونی را به کار می بردند تا چیزی مانع از خدمتگزاری ایشان به اهل ایمان نشود. پنهان کردن شخصیت خویش از چشم آگاهان و آشنایان از جمله اموری است که برای آزادانه خدمت کردن به کار می بستند تا کسی به علت بلندی مقامشان آنها را از خدمت باز ندارد که این خود نشانگر این امر مهم است که خدمتگزاری تا چه اندازه ارزشمند است که برای تحصیل آن تا این اندازه فکر و تلاش صورت گرفته است. امام صادق(ع) درباره ی شیوه ی خدمتگزاری امام زین العابدین (ع) به اهل ایمان درمسافرت فرمود: «علی بن الحسین (ع) به مسافرت نمی رفت مگر با همراهانی که او را نمی شناختند و بر آنها شرط می کرد که از خدمتگزاران ایشان در رفع نیازهایشان باشد. یک بار با گروهی همسفر شد که مردی او را دید و شناخت. پس به گروه گفت : آیا این فرد را می شناسید؟ گفتند نه . مرد گفت : این علی بن الحسین(ع) است. پس گروه به سمت او شتافتند و دو دست و دو پایش را بوسیدند وگفتند: ای پسر رسول خدا خواستی ما را به آتش دوزخ بیفکنی اگر دست یا زبان ما به جسارت بر تو بلند می شد آیا تا آخر روزگار هلاک نمی شدیم؟ چه چیز تو را واداشت که چنین کنی؟ امام (ع) فرمود: یک بار با گروهی مسافرت کردم که مرا می شناختند پس به سبب رسول خدا(ص) به گونه ای با من به عطا رفتار کردند که مستحق آن نبودم. ترسیدم که شما هم چنین کنید. از این روپنهان کردن شخصیتم را بیشتر دوست داشتم.»         وسایل الشیعه